Dyrektywa unijna transformatory

Dyrektywa ATEX w naszym systemie prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Oddaje się do produktów oddanych do robocie w strefach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe wyroby muszą robić ostre wymagania wznoszące się nie tylko do bezpieczeństwa lecz również do opieki zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W pamięć przepisów omawianego aktu normatywnego poziom bezpieczeństw, a jeszcze połączone z ostatnim wszelkie procedury oceny w centralnej mierze uwarunkowane są z poziomu zagrożenia środowiska, w jakim specjalne danie będzie grało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania które musi spełniać dany produkt, aby mógł stanowić traktowany w dziedzinach zagrożonych wybuchem. Jednak o jakie strefy chodzi? Przede wszystkim mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie występuje niezmiernie duże prawdopodobieństwo wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na części. Stanowi ich dwie. W liczby części znajdują się urządzenia, które podaje się w podziemiach kopalni natomiast na powierzchniach, które potrafią istnieć zagrożone wybuchem metanu. Druga część oddaje się do urządzeń, które bierze się w nowych miejscach, a które mogą stanowić zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania wszystkie dla wszystkich urządzeń tworzących w strefach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Oraz bardziej istotne wymagania można z łatwością znaleźć w ilościach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że urządzenia dopuszczone do czynności w dziedzinach zagrożonych wybuchem winnym być oznaczone znakiem CE. Za znakiem należy zwrócić numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który powinien stanowić pewny, widoczny, mocny i łatwy.

Jednostka notyfikująca bada cały organizm kontrole lub samo narzędzia w obiekcie zapewnienia zgód z podstawowymi przepisami i oczekiwaniami dyrektywy. Należy również pamiętać, że z dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa zasada ATEX 2014/34/UE.